Nigdzie nie kupisz taniej !!!
|
jesteś na: ► Produkty CaliVita
White Willow
Najlepiej znaną grupą związków chemicznych,
działających przeciwgorączkowo, przeciwbólowo i przeciwzapalnie, są sole kwasu
salicylowego i jego pochodne. Te składniki zawiera właśnie kora wierzby białej,
a preparaty z tej kory, nazywane są naturalną aspiryną. White Willow działa nie tylko przeciwbólowo, przeciwgorączkowo i przeciwzapalnie. White Willow ma również inną, niezwykle ważną właściwość, którą jest hamowanie procesu zlepiania się płytek krwi. To z powodu tej właściwości, White Willow jest skutecznym środkiem zmniejszającym zapadalność na zawały mięśnia sercowego. Najczęściej bowiem, początek zawałom mięśnia sercowego, daje właśnie zlepianie się płytek krwi i zatykanie naczyń krwionośnych odżywiających serce (naczynia wieńcowe). Wyniki najnowszych badań dotyczących problemu choroby wieńcowej dowodzą, iż w przebiegu tej choroby występuje także reakcja zapalna. White Willow działa również przeciwzapalnie. Stosowanie profilaktyczne White Willow pozwala zapobiec także "zatykaniu się" innych odcinków naszego krwiobiegu, w tym na przykład niezwykle ważnych naczyń mózgowych, których niedrożność może spowodować poważny udar mózgu. Preparaty z kory białej wierzby zalecane są w chorobie wieńcowej, po zawale serca, w zapobieganiu powtórnemu zawałowi serca, po zabiegach chirurgicznych lub interwencyjnych na naczyniach (np. pomost aortalno-wieńcowy, plastyka naczyń wieńcowych), w zapobieganiu występowania niedokrwiennych udarów mózgu, w zapobieganiu zakrzepicy naczyń wieńcowych u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka, w zapobieganiu zakrzepicy żylnej i zatorowi płuc.
Stwierdzono, że przy bardzo wczesnym zastosowaniu
pochodnych kwasu acetylosalicylowego z kory białej wierzby w przebiegu świeżego
zawału mięśnia sercowego, można uzyskać zmniejszenie śmiertelności aż o jedną
czwartą. Według aktualnie obowiązujących na świecie wytycznych, pochodne kwasu acetylosalicylowego np. w postaci nieszkodliwej naturalnej kory białej wierzby - white willow bark - powinny być co dziennie przyjmowane przez kobiety i mężczyzn po 50 roku życia, u których występuje przynajmniej jeden czynnik ryzyka choroby wieńcowej. Do takich czynników należą np.: cukrzyca, palenie papierosów, nadciśnienie tętnicze, podwyższony poziom cholesterolu, albo podagra. White Willow powinni przyjmować także chorzy ze stwierdzoną chorobą wieńcową, niezależnie od wieku. Profilaktycznie należy ją stosować w małej dawce - 1 kapsułka dziennie. Bardzo wiele osób, a szczególnie osoby w wieku starszym, cierpi z powodu schorzeń reumatycznych. Należą do nich np. takie przypadłości jak zapalenie stawów, zmiany zwyrodnieniowe stawów i tkanek okołostawowych. Dolegliwość ta, bardzo często nęka kobiety po menopauzie. Zmiany zwyrodnieniowe i zapalne atakują wszelkie stawy. Wspólną cechą tych schorzeń jest ból i sztywność zaatakowanych stawów (często bardzo znaczna). Podstawowymi farmaceutykami stosowanymi w tych schorzeniach jest aspiryna, lub podobne leki przeciwzapalne. Jednak leki syntetyczne, a w tym aspiryna, przyjmowane przez dłuższy okres, często powodują uszkodzenia przewodu pokarmowego.
Aspiryna syntetyczna - szczególnie przyjmowana w
większych ilościach - może
uszkadzać przewód pokarmowy, powodować nudności, biegunkę, krwawienie,
owrzodzenie żołądka, wywoływać reakcje alergiczne, szum w uszach, może
doprowadzić do utraty słuchu, a także paraliżu ośrodka oddechowego (Lombardino,
1985). Na ulotkach przeznaczonych dla pacjentów wymieniony jest szereg działań
ubocznych. Najważniejszym z nich jest działanie drażniące błonę śluzową żołądka
i jelit, powodujące mikrowrzody i inne bolesne dolegliwości. Z tego to między
innymi właśnie powodu, dzieci do lat co najmniej 12 nie powinny stosować
synetetycznej formy aspiryny. Wśród niepożądanych działań ubocznych znajdujemy
zawroty i ból głowy, a nawet wydalanie białka z moczem. Z pochodnych kwasu salicylowego, zawartych w korze białej wierzby, organizm dopiero wytwarza kwas salicylowy. Pochodne te, przetwarzane dopiero w wątrobie, w przeciwieństwie do aspiryny działają bardziej selektywnie, w mniejszym stopniu blokując prostaglandyny. Przy stosowaniu kory z białej wierzby, tylko sporadycznie u niektórych osób mogą pojawić się lekkie dolegliwości. Kora z wierzby białej posiada jeszcze inne pożyteczne dla naszego organizmy właściwości. Przypisuje się jej działanie oczyszczającym krew, znane jest jej działanie przeciwmalaryczne i przeciwpasożytnicze. Poza tym łagodzi dolegliwości spowodowane przez hemoroidy, a stosowana zewnętrznie jest skutecznym środkiem na odmrożenia. W medycynie ludowej, korę białej wierzby stosowano z dobrym skutkiem do wspomagania leczenia chorób pasożytniczych, takich jak: glisty ludzkie (ascaroza), owsiki, czy też lamblie. Chińscy lekarze już kilka tysięcy lat temu używali kory wierzby do leczenia różnych chorób. W Europie jej lecznicze walory poznano znacznie później. Pierwszą osobą, która zauważyła uzdrawiające działanie kory wierzby, był Dioskorydes Grek żyjący w I w. n.e. W czasach starożytnych stosował ją również ojciec medycyny - Hipokrates. Około sto lat później, znany rzymski lekarz Galenus, też zainteresował się leczniczą mocą tej rośliny. Współczesna nauka potwierdza działanie przeciwgorączkowe i ściągające białej wierzby. Jej kora zawiera wiele glikozydów salicylowych (salicyna, salikortyna, salirepozyd) oraz garbniki (kwas taninowy), żywice i szczawiany. Możemy ją nazwać naturalną aspiryną, a właściwie środkiem zastępującym aspirynę. W SKRÓCIE - działanie WHITE WILLOW :
Dawkowanie - stosowanie: W profilaktyce przeciwzawałowej - podawać 1 kapsułkę dziennie, a w przypadku objawów zawału lub po nim stosować 3 x po 1 kapsułce jako dawkę leczniczą. W problemach wysokiej gorączki i reumatycznych bólów stawowo- kostnych, kostno - mięśniowych, w stanach zapalnych jelit, w zapaleniu pęcherza i nerek, w pasożytach: podawać 2-3 kapsułki do 6 razy dziennie. Maksimum 18 kapsułek dla osoby dorosłej (na 60 - 80 kg masy ciała) dziennie lub według zaleceń (tj. 1-2 kapsułki co 3-4 godziny). U dzieci podczas wysokiej gorączki odpowiednio mniejszych dawkach wg. masy ciała (np. na 10 kg masy ciała w zależności od stanu zdrowia i temperatury podawać 1 - 3 kapsułki jako dzienną dawkę, rozłożoną na mniejsze porcje podawane co 8 godzin). U dzieci, które nie połykają kapsułek, można zawartość kapsułki rozsypać, zrobić z niej wywar i w małej ilości i pić 3 razy dziennie. Na niektóre schorzenia, leki ziołowe (jako łagodniejsze) pomagają z lekkim opóźnieniem. Dlatego np. efekty lecznicze wyciągu z kory białej wierzby, mogą pojawić się dopiero po dwóch tygodniach stosowania.
TO CIEKAWE Wierzba biała (srebrna, pospolita) (Salix alba L.) – gatunek drzewa należący do rodziny wierzbowatych. Rodzimym obszarem jej występowania jest Europa, Azja i Afryka Północna (Algeria, Maroko), rozprzestrzenia się też gdzie indziej[2]. Nie występowała w Skandynawii, Irlandii i Szkocji, ale została tam sprowadzona i jest sadzona jako roślina ozdobna. W Polsce pospolita na całym terytorium. Status gatunku we florze Polski: gatunek rodzimy. Gatunek typowy w obrębie swego rodzaju. Rodzimym obszarem jej występowania jest Europa, Azja i Afryka Północna (Algeria, Maroko). Drzewo szybko rosnące i dość krótkowieczne. Rośnie przede wszystkim w lasach łęgowych wzdłuż rzek, często tworząc tam wraz z topolami duże skupienia. Preferuje okresowo zalewane, piaszczyste gleby. Występuje również wzdłuż dróg, nad stawami. Często jest sadzona.
Roślina lecznicza.
Surowcem zielarskim jest kora (Cortex Salicis) zawierająca flawonoidy, kwasy organiczne
oraz glikozydy. Najważniejszym z nich jest glikozyd fenolowy – salicyna. Korę
zbiera się z 2 – 3 letnich gałęzi wczesną wiosną, gdy ruszają soki i łatwo jest
ją oddzielić od drewna. Korę suszyć można zarówno w ciemnych, jak i jasnych
pomieszczeniach. Do celów leczniczych wykorzystywana może być również kora
wierzby kruchej, wierzby purpurowej, wierzby pięciopręcikowej i wierzby
wiciowej. Pierwszy antybiotyk - penicylina, odkryta w roku 1929 przez A. Fleminga, została wytworzona z pleśni Penicillinum notatum. Podobnie z pleśni (grzybów) wytwarzane są pozostałe pokolenia antybiotyków. Dlatego jako późniejsze skutki uboczne bezkarnych terapii antybiotykowych zalecanych przez lekarzy, tak często dopada pacjentów drożdżyca jelita i całego przewodu pokarmowego, biegunki, a u kobiet trudne do wyleczenia drożdżaki pochwy i uporczywy świąd. Rozwój drożdżaków powoduje niekiedy zainfekowanie całego organizmu, a efekty grzybicy widać na skórze, skórze głowy jako łysienie plackowate czy też pod paznokciami itd . Dodatkowo, antybiotyki w formie inhalatorów podawane astmatykom lub alergikom (często dzieciom), mogą powodować rozwój infekcji grzybiczych płuc, suchy kaszel do poważnych chorób nowotworowych włącznie po dłuższym okresie. Dziś już wiemy, że antybiotyki nie są bezpiecznym lekiem i nie możemy ich nadużywać bezkarnie.
“Wiedza to przedsionek mądrości a przywilejem mądrości jest logika.”
|
